Βαρουφάκης αποκλειστικά... Επανακάμπει πολιτικά με το DiEM25 ο πρώην Υπουργός

Την κάθοδο του DiEM25 στις επόμενες εκλογές ως ανεξάρτητου κόμματος, ανακοινώνει μέσω της αποκλειστικής συνέντευξής του στους «Νέους Αγώνες» και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Μπούρχα ο πρώην Υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης.

Ενόψει του ερχομού του στα Γιάννενα για την εκδήλωση του νέου πανευρωπαϊκού φορέα, ο πρώην Υπουργός μιλά για το ταραχώδες 2015 θέλοντας ωστόσο να πάρει αποστάσεις πια, από εκείνη την περίοδο και να θέσει τις συνθήκες για το επόμενο πολιτικό βήμα, τόσο όσον αφορά τον ίδιο ως πρόσωπο, όσο και γενικότερα για το πολιτικό σύστημα της χώρας. Η εκδήλωση για τον εκλογικό βραχίονα των Ιωαννίνων θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου στις 19:30 το απόγευμα, στο ξενοδοχείο Dulac.

Στη συνέντευξή του στους «ΝΑ» ο κ. Βαρουφάκης χαρακτηρίζει τη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης, ως το σοβαρότερο λάθος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και αφήνει τον ιστορικό του μέλλοντος να κρίνει τον ίδιο.

Θέλει να μιλήσει πια, περισσότερο για το αύριο και στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η δραστηριότητα του DiEM25.

«Το DiEM25 είναι το πρώτο γνήσια πανευρωπαϊκό κίνημα που έχει στόχο να φέρει όλους τους Ευρωπαίους δημοκράτες μαζί, δημιουργώντας αυτό που τόσο λείπει από την Ένωση: έναν ευρωπαϊκό Δήμο πάνω στον οποίο θα στηριχθεί η Δημοκρατία στην Ευρώπη» λέει χαρακτηριστκά.

Πώς πιστεύετε κ. Βαρουφάκη, ότι θα μείνετε στη σύγχρονη ελληνική ιστορία; Ως ο τσαμπουκάς που πήγε να καταστρέψει τη χώρα γιατί δεν ήξερε τι έλεγε ή ως προφήτης, μετά «θάνατον» (πολιτικά μιλώντας, εννοώ την απόσυρση από το δημόσιο βίο);

Θεωρώ την ερώτηση αν όχι προβοκατόρικη τουλάχιστον αποπροσανατολιστική. Σε κάθε περίπτωση ο ιστορικός του μέλλοντος είναι αυτός που θα κρίνει αυτή την ιστορική περίοδο. Αυτό που είναι βέβαιο είναι πως ο ελληνικός λαός αυτή τη στιγμή βιώνει πολύ βαθιά στο πετσί του τη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ στην Τρόικα το 2015.

Ποιο θεωρείτε το σοβαρότερο πολιτικό λάθος - υπαναχώρηση – «κωλοτούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα;

Τον Ιούλιο του 2015 η χώρα έχασε μια ιστορική ευκαιρία να αποδράσει από τον φαύλο κύκλο της χρεοδουλοπαρικίας. Το 62% του ελληνικού λαού δήλωσε βροντερά ΟΧΙ στο «Ευρώ πάση θυσία», δίνοντας στην τότε κυβέρνηση την απαραίτητη λαϊκή αποδοχή για να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, τιμώντας και τις προγραμματικές της δηλώσεις και το δημοψήφισμα. Η συνθηκολόγηση επομένως του ΣΥΡΙΖΑ στις επιταγές των δανειστών παρά την αντίθεση της λαϊκής ετυμηγορίας ήταν το σοβαρότερο λάθος της κυβέρνησης.

Πού οδεύει η Ευρώπη σήμερα, ενόψει των αλλαγών που κυοφορούνται με ορίζοντα τις ευρωεκλογές του 2019 και τις αλλαγές στον άξονα της συμμαχίας Γερμανίας - Γαλλίας; Η απόσυρση Σόιμπλε από το οικονομικό επιτελείο της Καγκελαρίας σημαίνει κάτι για τον προσανατολισμό της ΕΕ;

Δύο είναι οι προοπτικές που συζητιούνται για το μέλλον της Ευρώπης, ιδίως μετά την εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν στη γαλλική προεδρία:

1. Η ομοσπονδοποίηση της ευρωζώνης έτσι ώστε να αμοιβαιοποιηθούν τα χρέη και οι τραπεζικές ζημιές με αποτέλεσμα: (α) να «σπάσει» ο θανάσιμος εναγκαλισμός των χρεοκοπημένων κρατών και των χρεοκοπημένων τραπεζών της περιφέρειας και (β) να ενεργοποιηθούν οι πλεονάζουσες αποταμιεύσεις Βορρά και Νότου μετατρεπόμενες σε επενδύσεις.

2. Η ρευστοποίηση των «κόκκινων» δανείων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, ουσιαστικά το κούρεμα ή, πιο ευγενικά, η αναδιάρθρωσή τους.

Τη λύση της ομοσπονδοποίησης την έβαλε στο τραπέζι των ισχυρών ο πρόεδρος Μακρόν (με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, να συνηγορεί μέσω δικών του προτάσεων για το πώς η Επιτροπή «του» θα μπορούσε να μετεξελιχθεί σταδιακά στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Ευρώπης). Πριν αλέκτορα φωνήσαι, το Βερολίνο απέρριψε μετ’ επαίνων τις προτάσεις Μακρόν για ομοσπονδοποίηση αντιπροτείνοντας τη λύση της ρευστοποίησης.

Πιο συγκεκριμένα, το Βερολίνο αντιπροτείνει τη μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) σε μηχανισμό κουρέματος του δημόσιου χρέους σε περίπτωση χρεοκοπίας κρατών-μελών (δηλαδή αυτό που αρνούνται στην Ελλάδα από το 2010) και τραπεζικούς κανόνες που περιορίζουν τις δυνατότητες των τραπεζιτών μιας χώρας να δανείζουν την κυβέρνησή τους.

Τόσο η μία όσο και η άλλη πρόταση είναι καταδικασμένες, στη σημερινή συγκυρία, στην αποτυχία. Η γερμανική προσέγγιση, την οποία υποστηρίζουν μετά μανίας τόσο το Κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών, το FDP, το οποίο είναι σοϊμπλικότερο του κ. Σόιμπλε, με αποτέλεσμα να αναλαμβάνει το ομοσπονδιακό υπουργείο Οικονομικών, για να απαντήσω και στο ερώτημά σας αν η αλλαγή Σόιμπλε στο γερμανικό ΥΠΟΙΚ θα επιφέρει κάποια αλλαγή, όσο και η νέα ολλανδική κυβέρνηση, αφορά την αποφυγή της… επόμενης κρίσης του ευρώ, χωρίς να απαντά στο τι θα γίνει με τις ήδη πτωχευμένες τράπεζες και τα κράτη που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν το χρέος τους (ιδίως μετά τη διακοπή της πολιτικής αγοράς χρεών από την ΕΚΤ). Είναι ως εάν ο μόνος στόχος του Βερολίνου να είναι η άρνηση της πρότασης του Μακρόν.

Από την άλλη μεριά η πρόταση του Μακρόν, ακόμα και να γινόταν αποδεκτή από το Βερολίνο, αφορά μια τόσο ισχνή ομοσπονδία που δεν θα αρκούσε για να εξαλειφθεί ικανό ποσοστό των «κόκκινων» ευρωζωνικών δανείων (ιδιωτικών και δημοσίων), ώστε η Ευρώπη να υπερβεί την οικονομική και πολιτική της κρίση.

Σας ενδιαφέρει να επανέλθετε στην ενεργό πολιτική ζωή της χώρας; Νοιώθετε ότι έχετε μαζί σας μέρος της κοινωνίας που συμφωνεί μαζί σας στα όσα λέτε και αν ναι σε τι;

Δεν έφυγα ποτέ, πάντοτε ήμουν ενεργός πολίτης. Προφανώς όμως δεν ρωτάτε αυτό αλλά αν θα κατέλθω, με κάποιο τρόπο, στον εκλογικό στίβο. Αυτό όλως τυχαίως είναι κάτι που αποφασίστηκε από τα μέλη του DiEM25 σε όλη την Ευρώπη μόλις σήμερα (σ.σ. χθες), η δυνατότητα σχηματισμού εκλογικού βραχίονα του κινήματος εκεί που οι συνθήκες το επιβάλλουν.

Νοιώθω όπως κάθε Έλληνας πολίτης, εγκλωβισμένος σε μια χώρα και σε μια ένωση χωρών, την ΕΕ, που η δεύτερη επιβάλλει παράλογα μέτρα λιτότητας στην πρώτη, συνεχίζοντας να εθελοτυφλεί στο πραγματικό πρόβλημα: το μη βιώσιμο χρέος. Υπό αυτή την έννοια μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει την ίδια οπτική μαζί μου και αναγνωρίζει πως χρειάζονται ριζοσπαστικές τομές για να βγούμε από αυτό το τέλμα, σαν αυτές που προτείνει το DiEM25: μείωση της φορολογίας, ίδρυση δημόσιου εξωτραπεζικού συστήματος πληρωμών, ίδρυση δημόσιου φορέα διαχείρισης των κόκκινων δανείων, πρωτογενή πλεονάσματα το πολύ 1-1,5% του ΑΕΠ κ.α. Αυτές αποτελούν τομές προς άμεση εφαρμογή, χωρίς την πρότερη έγκριση των δανειστών. Στις μέχρι τώρα συγκεντρώσεις μας σε όλη τη χώρα, από Ηράκλειο μέχρι Αλεξανδρούπολη, η ανταπόκριση του κόσμου στις προτάσεις του κινήματος είναι πολύ θετική.

Το Diem25 είχε την ανταπόκριση που επιθυμούσατε μέχρι τώρα; Τι κόμματα έχει ανάγκη η χώρα μας σήμερα;

Το DiEM25 είναι το πρώτο γνήσια πανευρωπαϊκό κίνημα που έχει στόχο να φέρει όλους τους Ευρωπαίους δημοκράτες μαζί, δημιουργώντας αυτό που τόσο λείπει από την Ένωση: έναν ευρωπαϊκό Δήμο πάνω στον οποίο θα στηριχθεί η Δημοκρατία στην Ευρώπη που αυτή τη στιγμή νοσεί σοβαρά. Η ανταπόκριση πανευρωπαϊκά και εγχώρια σε αυτό το εγχείρημα είναι θετική. Πολλοί Ευρωπαίοι μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες μαζί μας.

Στην Ελλάδα πιο συγκεκριμένα, αυτό που λείπει από την πολιτική σκηνή είναι η εποικοδομητική ανυπακοή. Έχουμε τα κόμματα που λένε «Ναι σε όλα» στους δανειστές και αυτά που λένε «Όχι σε όλα», μένοντας απλώς στην καταγγελτική ρητορεία. Εμείς λέμε ανυπακοή στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών, καταθέτοντας ταυτόχρονα προτάσεις για την επόμενη μέρα, όπως η Νέα Συμφωνία για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Όπως ανέφερα και παραπάνω, στην περιοδεία που πραγματοποιούμε σε όλη την Ελλάδα, με επόμενους σταθμούς Λάρισα στις 13/11 και τα Ιωάννινα στις 15/11, η ανταπόκριση του κόσμου είναι πολύ θετική.

Τέλος, θα ήθελα να σας ρωτήσω, αν η ρητορική της κυβέρνησης περί καθαρής εξόδου της χώρας μας από τα μνημόνια, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Θα σας απαντήσω δια στόματος του σκιώδους επικεφαλής της ΕΕ Τόμας Βίζερ: «Η Ελλάδα θα βγει από την επιτροπεία όταν αποπληρώσει το 75% του χρέους της».

Είναι αστείο να μιλάμε για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια το καλοκαίρι, όταν η ίδια κυβέρνηση έχει συμφωνήσει σε πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ για πέντε χρόνια. Αυτό συνιστά την απόλυτη καταστροφή του ιδιωτικού τομέα. Μη ξεχνάμε πως έναντι του ιδιωτικού τομέα έχει πλεόνασμα ο δημόσιος.

Εφημερίδα "Νέοι Αγώνες", 10-11-2017