Με κόσμο και... χαμηλό προφίλ ο Ν. Ανδρουλάκης στα Γιάννενα

Μια ισχυρή παρουσία σε τοπικό επίπεδο, ικανή να του δώσει την πρωτιά στο Νομό Ιωαννίνων και ενδεχόμενα και σε ολόκληρη την Ήπειρο, εμφάνισε η κινητοποίηση για την ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη, το πρωί της Κυριακής, στο χώρο όπου αντίστοιχες εκδηλώσεις έκαναν η Φώφη Γεννηματά, ο Γιώργος Καμίνης, ο Σταύρος Θεοδωράκης και ο Κων/νος Γάτσιος.

Ο ευρωβουλευτής της «ΕΛΙΑΣ», υποψήφιος για την ηγεσία του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς, προσπάθησε να στείλει από τα Γιάννενα, ένα μήνυμα ανανέωσης της δημοκρατικής παράταξης και της χώρας, τονίζοντας ωστόσο, πως η ανανέωση δε νοείται με όρους ηλικίας - αν και ήταν διακριτή στην συγκέντρωση του κυριακάτικου πρωινού, η διαφορά της σε σχέση με τον κόσμο που μάζεψε η Φώφη Γεννηματά, πριν από μερικές εβδομάδες, με αισθητά μεγαλύτερο ηλιακό μέσο όρο.

Στο πλευρό του Νίκου Ανδρουλάκη τάσσονται πέραν του πρώην Υπουργού Βαγγέλη Αργύρη και του μέλους του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ Σωτήρη Ζαρμπαλά, στελέχη από τη δημοτική αρχή των Ιωαννίνων, συνδικαλιστικά στελέχη της πρώην ΠΑΣΚΕ, και ανοιχτά υπέρ του ευρωβουλευτή εκφράζονται ακόμα ο πρώην διοικητής του ΠΓΝΙ Φώτης Βάββας και ο πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΗ Γιάννης Λυκοτραφίτης.

Ο ευρωβουλευτής μιλά για τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας που πρέπει να υπηρετούν την κοινωνία, φέροντας τον εαυτό του για την επόμενη μέρα της Κεντροαριστεράς, σε ένα διακριτό σημείο του πολιτικού φάσματος.

Όσον αφορά τη νέα παράταξη, ήταν χαρακτηριστική η αναφορά του στους μηχανισμούς, αν και ο ίδιος βαρύνεται με το στίγμα ενός – μέρους του παλιού ΠΑΣΟΚ - «συστήματος» που τον ακολουθεί και τον στηρίζει: «Αν ο αρχηγός συμπεριφέρεται στο κόμμα ως λάφυρο της ηγεμονίας του, όταν θα γίνει πρωθυπουργός, θα συμπεριφέρεται στο κράτος επίσης ως λάφυρο. Γι’ αυτό τα αντίβαρα της εσωκομματικής δημοκρατίας πρέπει να γίνουν αντίβαρα της δημοκρατίας. Το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι τα ίδια τα κόμματα.

Πρόκειται για καρκινοποιημένα κύτταρα που δεν σέβονται τους δημοκρατικούς θεσμούς. Διότι στο εσωτερικό τους αναδεικνύονται αυτοί που χαϊδεύουν τα αυτιά του εκάστοτε αρχηγού. Εμείς θέλουμε ένα κόμμα που θα αναδεικνύει τους αξιοπρεπείς, τους εργατικούς, τους ανθρώπους που έχουν ιδέες, που έχουν αξίες, που τους γνωρίζουν οι τοπικές τους κοινωνίες για την προσφορά τους, που είναι παιδιά σας, που τα μορφώσατε. Κι όχι αυτούς που δέχονται να γίνουν φερετζέδες σε παλιά συστήματά εξουσίας για να αναδειχθούν στο πολιτικό σύστημα. Αυτό το πολιτικό προσωπικό ανήκει στο χθες. Στο καινούργιο και στο αύριο θα υπάρχει σκληρή, εσωκομματική αξιοκρατία».

Οι αιχμές κατά των συνυποψηφίων του δεν έλειψαν από την ομιλία Ανδρουλάκη, προσεκτικά διατυπωμένες ωστόσο, τόσο σε σχέση με το πολιτικό παρελθόν ορισμένων εξ αυτών και άρα την επάρκειά τους για την επόμενη μέρα της παράταξης, όσο και αναφορικά με την επιλογή του πρωθύστερου σχεδίου συγκρότησης του νέου φορέα, με την εκλογή του επικεφαλής να προηγείται. Ωστόσο, είναι σαφές σε όλους τους υποψηφίους για τις εκλογές της 12ης Νοεμβρίου, πως οι τόνοι πρέπει να κρατηθούν χαμηλοί γιατί διαφορετικά η εικόνα εσωστρέφειας θα οδηγήσει το εγχείρημα σε αποτυχία και τον κόσμο μακριά από τις κάλπες.