Ο «Αρσάκης» αναζητά σύγχρονους ευεργέτες

Οκτώ ολόκληρα χρόνια έχουν συμπληρωθεί από την ημέρα που ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, έκοψε μαζί με τον πρόεδρο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Γιώργο Μπαμπινιώτη την κορδέλα των εγκαινίων του Αρσάκειου Σχολείου Ιωαννίνων.

Το καλοκαίρι του 2020 πρόκειται να αποφοιτήσουν από το Αρσάκειο Λύκειο οι πρώτοι μαθητές που το 2008 γράφτηκαν στο Δημοτικό, όταν ξεκινούσε. Από το Αρσάκειο και τους ανθρώπους του όμως, εκείνο τον Αύγουστο, του 2020, δεν θα ακούσουμε πανηγύρια για τα ποσοστά επιτυχίας εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, γιατί φιλοσοφία και στόχος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας δεν ήταν ποτέ η επιτυχία στις Πανελλαδικές αλλά η διαμόρφωση ολοκληρωμένων ανθρώπων.

Τα Αρσάκεια Σχολεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα και Τίρανα δεν έχουν ως αυτοσκοπό τους την εισαγωγή των μαθητών τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Το απολυτήριο Λυκείου των Αρσάκειων από μόνο του, μπορεί να αποτελέσει ένα διαβατήριο για τη διεκδίκηση μιας υποτροφίας σε ένα από τα καλύτερα Πανεπιστήμια του εξωτερικού… Πολλοί απόφοιτοι των Αρσακείων Σχολείων το γνωρίζουν αυτό…

Κάποιοι διακρίνουν τα ιδιωτικά σχολεία, σε… σχολεία και «φροντιστήρια». Στην δεύτερη κατηγορία, ανήκουν ιδιωτικά εκπαιδευτήρια που επικεντρώνουν το πρόγραμμα σπουδών του Λυκείου στις εισαγωγικές εξετάσεις και καταστρατηγούν το ωρολόγιο πρόγραμμα, διαγράφοντας τη διδασκαλία των μη εξεταζόμενων μαθημάτων. Αν αυτοσκοπός του σχολείου και στόχος ζωής μαθητών και γονιών, είναι η είσοδος στο Πανεπιστήμιο, η αγραμματοσύνη δικαιολογείται…

 

Η ευεργεσία σήμερα

Το κείμενο αυτό δεν έχει ως στόχο να διαφημίσει τα Αρσάκεια Σχολεία αλλά να στιγματίσει τη στάση του πολιτικού προσωπικού της περιοχής που ποτέ δεν είδε με καλό μάτι, τον ανταγωνισμό εξ Αθηνών… Ανταγωνισμό έναντι των εδώ και χρόνια, λειτουργούντων ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων των Ιωαννίνων. Όπως δεν είδε με καλό μάτι και μια «ιδιωτική επιχείρηση» που δεν άνοιξε ποτέ τις πόρτες της στα ρουσφέτια πολιτικών. Και ζητήθηκαν τέτοια, πολλές φορές. Από βουλευτές, τοπάρχες και παπάδες… Τα «αιτήματα» όμως, δεν έγιναν δεκτά, γιατί η επιλογή των εκπαιδευτικών δεν είχε ως γνώμονα το «δόντι» των δασκάλων…

Η μοναδική προσφορά των Ιωαννίνων στα… σχολεία του Ηπειρώτη ευεργέτη από την Χοταχόβα (κοντά στην Πρεμετή) της Βoρείου Ηπείρου, Απόστολου Αρσάκη, ήταν η παραχώρηση από την Κοινότητα Λογγάδων του οικοπέδου των 30 στρεμμάτων, σε θέση με πανοραμική θέα προς τη λίμνη Παμβώτιδα, όπου ξεκίνησε το 2004 η ανέγερση του σχολικού συγκροτήματος.

Η ειρωνεία βέβαια, είναι πως ένας από τους ευεργέτες για τους οποίους υπερηφανεύονται σήμερα, οι σύγχρονοι Ηπειρώτες πολιτικοί, δεν θα ήταν γνωστός αν δεν υπήρχαν τα Αρσάκεια Σχολεία… Το όνομα του Αρσάκη δεν έγινε ένδοξο ούτε από τα πρώιμα πνευματικά προϊόντα της εξαιρετικής διανοίας του, ούτε από την αξιόλογη δράση του στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, αλλά από τις μεγάλες δωρεές του στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία. Με δικές του δαπάνες βοήθησε στην αποπεράτωση του Μεγάρου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας επί της οδού Πανεπιστημίου, ενώ διέθεσε μεγάλα ποσά για τη συντήρησή του. Το 1850 το Διοικητικό Συμβούλιο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας τον ανακήρυξε μεγάλο ευεργέτη και ονόμασε τα σχολεία της Αρσάκεια.

Η ευεργεσία όμως σήμερα, στην Ήπειρο, είναι ένα ιστορικό – μουσειακό είδος που συνοδεύει συχνά το όνομα αυτής της γεωγραφικής περιοχής, χωρίς πραγματικό περιεχόμενο στο παρόν.

Ευεργεσία στην Ελλάδα του σήμερα, κάνουν ελάχιστοι. Ένας εξ αυτών είναι το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» που μετά τις εγκαταστάσεις του «Διεθνούς Κέντρου Ελληνικής Παιδείας-Παράδοσης και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης» (ΔΙ.ΚΕ.Π.Π.Ε.Ε.), στο χώρο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τους ανθρώπους της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, για να χρηματοδοτήσει την ολοκλήρωση των κτιριακών υποδομών του Αρσακείου, καθώς τα αρχικά σχέδια προέβλεπαν πως σε πλήρη ανάπτυξη, το συγκρότημα θα περιλάμβανε αυτόνομα κτήρια για κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο – Λύκειο), ιδιαίτερο κτήριο με Βιβλιοθήκη, Θέατρο και γραφεία Διοίκησης, καθώς επίσης και κλειστό Γυμναστήριο που θα μπορούσε να διατίθεται σε ομάδες της περιοχής, για τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις. Ως τώρα, έχει ολοκληρωθεί μόνο το πρώτο κτήριο, εμβαδού περίπου 4.800 τμ, συμπεριλαμβανομένων των κύριων και των βοηθητικών χώρων.

Ξεκινώντας την ανέγερση του πρώτου κτιρίου, Γιαννιώτης επιχειρηματίας που δε βρίσκεται σήμερα εν ζωή, είχε υποσχεθεί τη χρηματοδότηση και της δεύτερης πτέρυγας, κάτι που στην πορεία ξεχάστηκε από τον ίδιο.

Είτε με ευεργεσία πάντως, είτε χωρίς, η διοίκηση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας έχει βάλει τον στόχο και θα τον πετύχει, να ολοκληρώσει το όραμα ενός μεγάλου «σχολείου», όχι για τους λίγους και προνομιούχους αλλά για ολόκληρη την περιοχή. Από την πλευρά των Αρσακείων υπάρχουν οι «γέφυρες» για δράσεις με άλλα σχολεία του Νομού μας, για τη διάχυση της πληροφορίας και της γνώσης – έφεραν πρώτα τη ρομποτική εδώ – και για μεγάλες εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό. Απομένει η τοπική κοινωνία να αντιληφθεί την αξία των Αρσάκειων Σχολείων όχι ως μιας ιδιωτικής εκπαιδευτικής οντότητας αλλά ως ενός φάρου γνώσης και πολιτισμού.

(To ρεπορτάζ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Νέοι Αγώνες" στο φύλλο της Τετάρτης, 28/3/2018)

Για την αποφυγή παρερμηνειών, επισημαίνω πως τελείωσα δημόσιο σχολείο και πως ο οχτάχρονος γιος μου φοιτά σε δημόσιο σχολείο...